Do czasu pojawienia się szczelnej stolarki budowlanej, problem wentylacji w budynkach mieszkalnych był prawie niezauważany. Wentylacja (grawitacyjna) po prostu była, obok przewodów dymowych budowano w kominach przewody wentylacyjne. Przy szczelnych zamkniętych oknach i drzwiach zmalała skuteczność wentylacji grawitacyjnej. Zastosowanie wentylacji mechanicznej jest szczególnie wskazane w niskich, parterowych budynkach gdzie kominy są niskie (słaby ciąg kominowy) i przy rozległym budynku (jedna kondygnacja) budowa wielu kominów wentylacyjnych może być ekonomicznie nieuzasadniona.
Dla właściwej pracy wentylacja wywiewna powinna być uzupełniona o kratki wyrównawcze (kompensacyjne) lub wentylację nawiewną.
Jeśli budynek z mechaniczną wentylacją nawiewno-wywiewną wzbogacimy o wymiennik ciepła - rekuperator, to obniżymy koszty ogrzewania dzięki odzyskowi ciepła z zużytego powietrza wyrzucanego na zewnątrz. Obecnie dostępne są gotowe centrale rekuperacyjne wyposażone w wymiennik, wentylatory, filtry, system sterowania a nawet wbudowany automatyczny bypass dla omijania wymiennika w warunkach, gdy dogrzewanie powietrza wlotowego jest niekorzystne.
Bardzo korzystnym uzupełnieniem rekuperacji są tzw. GWC - gruntowe wymienniki ciepła. Wykorzystując fakt stabilności temperatury gruntu poniżej pewnej głębokości, świeże powietrze czerpane do wentylacji jest przepuszczane przez wymiennik zakopany w gruncie. W najprostszej wersji może to być kilkadziesiąt metrów rur kanalizacyjnych. Jest wiele rozwiązań (zwykle opatentowanych) wymienników żwirowych. Niezłym rozwiązaniem jest odmiana wymiennika rurowego, opartego o specjalizowane rury Awadukt Thermo firmy REHAU. W stosunku do zwykłych rur kanalizacyjnych mają lepszą przewodność cieplną, wewnętrzna powłoka ma własności antybakteryjne a specjalne uszczelnienie połączeń ma wykluczyć wpływ wód gruntowych.
Zastosowanie GWC nie tylko zdecydowanie poprawia bilans energetyczny wentylacji (latem powietrze chłodne, zimą w temperaturach dodatnich), ale można też zrezygnować z nagrzewnicy wstępnej, która zapobiega zaladzaniu rekuperatora.
wentylacja
Do czasu pojawienia się szczelnej stolarki budowlanej, problem wentylacji w budynkach mieszkalnych był prawie niezauważany. Wentylacja (grawitacyjna) po prostu była, obok przewodów dymowych budowano w kominach przewody wentylacyjne. Przy szczelnych zamkniętych oknach i drzwiach zmalała skuteczność wentylacji grawitacyjnej. Zastosowanie wentylacji mechanicznej jest szczególnie wskazane w niskich, parterowych budynkach gdzie kominy są niskie (słaby ciąg kominowy) i przy rozległym budynku (jedna kondygnacja) budowa wielu kominów wentylacyjnych może być ekonomicznie nieuzasadniona. 
Jeśli budynek z mechaniczną wentylacją nawiewno-wywiewną wzbogacimy o wymiennik ciepła - rekuperator, to obniżymy koszty ogrzewania dzięki odzyskowi ciepła z zużytego powietrza wyrzucanego na zewnątrz. Obecnie dostępne są gotowe centrale rekuperacyjne wyposażone w wymiennik, wentylatory, filtry, system sterowania a nawet wbudowany automatyczny bypass dla omijania wymiennika w warunkach, gdy dogrzewanie powietrza wlotowego jest niekorzystne.
Bardzo korzystnym uzupełnieniem rekuperacji są tzw. GWC - gruntowe wymienniki ciepła. Wykorzystując fakt stabilności temperatury gruntu poniżej pewnej głębokości, świeże powietrze czerpane do wentylacji jest przepuszczane przez wymiennik zakopany w gruncie. W najprostszej wersji może to być kilkadziesiąt metrów rur kanalizacyjnych. Jest wiele rozwiązań (zwykle opatentowanych) wymienników żwirowych. Niezłym rozwiązaniem jest odmiana wymiennika rurowego, opartego o specjalizowane rury Awadukt Thermo firmy REHAU. W stosunku do zwykłych rur kanalizacyjnych mają lepszą przewodność cieplną, wewnętrzna powłoka ma własności antybakteryjne a specjalne uszczelnienie połączeń ma wykluczyć wpływ wód gruntowych.
Zastosowanie GWC nie tylko zdecydowanie poprawia bilans energetyczny wentylacji (latem powietrze chłodne, zimą w temperaturach dodatnich), ale można też zrezygnować z nagrzewnicy wstępnej, która zapobiega zaladzaniu rekuperatora.